Trainingskamp Versuz 2004Op 7 mei j.l. was het dan zover, het open taekwon-do trainingskamp van trainingscentrum Versuz, onder leiding van 4e Dan Peter Stet. Het trainingskamp duurde drie dagen en was in het Noord-Hollandse dorp IJmuiden, nog geen 6 kilometer van de Noordzee gelegen.

Bij aankomst bleek meteen al dat het een zeer goede locatie was, in de bossen van IJmuiden lag een clubhuis van de plaatselijke scouting met een veld en een groter grasvel op nog geen 300 meter afstand. Na kennismaking met Peter Stet en mede-kampisten begon de eerste training om half 6 in de avond. Tijdens de eerste training was het koud en het zand was nat en blubberig, maar na ruim 10 minuten op de knieën in de blubber gemediteerd te hebben maakte het niets meer uit en begon iedereen vol moed aan de training. Deze eerste training bestond voornamelijk uit, sticks afweren en blokken. Na de anderhalf uur durende eerste training kregen we een half uurtje voor ons zelf waarna we weer moesten aan treden voor de 2e training van de avond. Dit was kickfun als warming-up en een parcours van een twaalftal verschillende onderdelen die elk 2 minuten beoefend moesten worden. Dit om en om en na het parcours was iedereen al lekker door de eerste reserves heen. Na deze training was het tijd om te douche, de heren gingen naar een sporthal met meerdere douches en de dames gebruikte te aanwezige douchen, daarna was er tijd om andere kampisten te leren kennen en met elkaar een babbeltje te maken. Om half 12 ging de kantine dicht en iedereen ging naar de slaapbarak om z’n welverdiende nachtrust te nemen.

Om 7 uur werden we door Peter met behulp van bijbehorende sirene wakker gemaakt en werden het ons bedje uitgedrilled. We gingen naar een groter veld op steenworp afstand om daar anderhalf uur lang met kussens te trainen en conditie op te bouwen. Na deze eerste training was het tijd om lekker te ontbijten. Maar veel tijd om bij te komen hadden we niet want Peter ging in lekker tempo door en na het ontbijt volgde de 2e training, dit was eveneens op het grote veld en deden we Krav Maga en Karate, dit was zeer interessant omdat we veel verschillende technieken leerde om wapens af te weren. Na het Krav Maga kregen we tijd voor ons zelf en moesten na een half uurtje aantreden voor de derde training (het was toen pas 11 uur en we hadden er al 3 uur training opzitten:). De derde training was puur technisch, namelijk Tuls & Poomsees, dit werd zeer interesant omdat de ITF-stylers Poomsees gingen lopen en de WTF-stylers de Tuls. Dit was voor mij persoonlijk een heel leuke ervaring aangezien ik nog nooit een poomsee heb gezien of heb gelopen.

Na de technische training was het dan zover, de strandtraining, wat de zwaarste training van het weekend zou zijn. We begonnen goed met in hardloop/joggingstempo naar het strand te lopen, ruim 5 kilometer verder op. Een maal op het strand aan gekomen trainden we in twee groepen met de bal en deden wedstrijd wie het snelste bij de zee was in de vorm van estafette oefeningen. De meeste waren al nat en zaten onder het zand maar als klap op de vuurpijl gingen we met ze alle de zee in, we gingen stoten en trappen, clinchen en blokkeringen oefenen in het, in het begin, ijskoude Noordzee water. Na de training liep iedereen weer bekaf in joggingstempo naar de boulevard waarna we ons met z’n alle gingen omkleden en andere kleren aan trokken. Dit zorgde voor hilarische taferelen aangezien er een soort bejaarde hotel pal naast was, en we het hele tehuis zowat geshockeerd hadden met schaarsgekleden omkledende ‘mensen in witte pakken’.

Maar na de zeer grappige gebeurtenissen aan het strand kwamen sommige tot een anticlimax van het weer terug joggen naar het trainingskamp. Ik liep samen met Jan voorop en we hadden al een aardig gaatje geslagen toen Jan moest stoppen voor een euhmm….sanitaire noodstop zal ik maar zegge, ik liep door maar werd 400 meter voor aankomst door Jan weer ingehaald, dit vond ik een knappe prestatie voor een man van al over de 40!!

Toen iedereen weer binnengedruppeld was kregen we een pauze van 3 kwartier!! Waarna we weer ouderwets aan de bak moesten voor de volgende training, dit was de kickboks/thayboks training, in het zand oefende we op lowkicks, knieën en hoeken. Dit vond ik persoonlijk een leuke training omdat ik zelf ook sinds een maandje naast taekwon-do op kickboksen zit. Na het kickboksen was het tijd voor het avond eten en dat smaakte heerlijk na een dagje hard trainen. Na het avond eten was er nog 1 training namelijk de worstel/freefight training, dit in het bos die-hard op grove hout snippers. Dit was eveneens een interessante training aangezien ik nog geen echte ervaringen heb met het grondgevecht. Na deze laatste training van de dag werd bekend gemaakt dat er op zondag ( de dag erna) gevochten zou worden in de ring. Ik koos als tegenstander Willem Jansen (24 jaar), 2e dan, een geroutineerde semi-contact vechter waarmee ik in het kamp al eens getraind had. Na de grondtraining zal ik maar zeggen, was het tijd om te douchen en daarna voor een gezellig kampvuurtje en blije muziek.

Peter ging die avond wat eerder naar bed en sommige mensen hadden al een aantal vermoedens, en die vermoedens werden ’s nachts om 3 uur bevestig toen de sirene weer aan ging en Peter schreeuwend de kamers binnen kwam, we moesten aantreden voor de nachttraining, dit bleek zwaarder te zijn dan gedacht aangezien alles zo stijf was als een plank. Maar met een beetje ‘bikkelen’ kwamen we er toch doorheen en mochten we omstreeks 4 uur weer ons bedje gaan opzoeken.

Op zondag moest er gevochten worden en we mochten zowaar uitslapen tot 8 uur omdat we dan gingen ontbijten. Ondertussen was de ring vrij gemaakt van de tonnen wasgoed die er overheen waren geslagen om de pakken te drogen en kon er omstreeks half 10 begonnen worden met de partijen. Ik vocht 5e partij op full-contact regels, dit was een zeer leuke ervaring aangezien er alleen naar het lichaam gestoten mocht worden. Er waren een tiental zeer leuke gevechten te zien en iedereen gaf zich voor wat hij/zij waard was, met als gevolg:
-2 bloedneuzen
-2 gescheurde lippen
-1 blauw scheenbeen
-1 verloren lens
En 1 omhoog geschoten teennagel.

Na de gevechten waren er ook nog de breektesten, daar kwamen we erachter dat eer een paar vreemde onbreekbare zwarte dakpannen tussen zaten (fabrieksfoutje misschien.??) Maar met een beetje ouderwets stampen kreeg iedereen ze toch door. Daarna waren er de oude vertrouwde oranje dakpannen er nog, en na een mooie demonstratie van Peter die 2 gasbetonplaten door kopte en Willem die met een haaktrap een dakpan brak was het kamp tot z’n einde gekomen. We namen nog een verfrissende douche waarna we alles opruimde en het kamp achterlieten zoals het hoort. Toen iedereen z’n spullen had gepakt, hadden Peter en Jane nog een laatste verassing voor ons, we kregen allemaal een oorkonde en een pet, en daarna namen we allemaal afscheid van elkaar en vertrokken we allemaal weer naar huis toe. Ik ben volgend jaar zeker weer van de partij omdat ik het een geweldige ervaring vond.

Ik wil namens alle kampisten de organisatie bedanken, de fotograaf, de cameraman, Jane voor het lekkere eten en Peter voor de onvergetelijke fantastische trainingen die u ons gegeven heeft.

John van den Bosch