Offene Europameisterschaft Aziatische Kampfkünste Vijf uur in de ochtend van 25 oktober gaat de wekker, tijd om op te staan want we gaan naar Duitsland. Ik sta persoonlijk niet echt te springen om op die tijd uit de veren te moeten, maar ja je moet wat over hebben voor je dochter en voor de NTA. Na een hoop hectiek, sleutel kwijt en dergelijke toch nog op tijd vertrokken om iedereen op te halen, tenminste bijna op tijd. Om 6.15 vertrekken we uiteindelijk op weg naar Bodegraven waar iedereen verzamelt, uiterlijke vertrektijd vanuit Bodegraven was 06.30. Aangezien Steef erg van de preciese is wordt ik om twee minuten voor half zeven gebeld waar we blijven. Niet zeuren Steef ik heb nog tenminste twee minuten om in Bodegraven te komen en ben nog niet echt te laat. Nou ja, einde verhaal zijn we zeven minuten te laat op de verzamelplaats.

In kolonne vertrekken we op weg naar Bochum, het is nog donker dus dat wordt voor mij een hele klus, ik ben namelijk nachtblind. Maar alles verloopt prima. Arjan leidt ons, met zijn navigatiesysteem, perfect naar Bochum. Even koffie drinken bij de grens, Denis gooit spontaan een beker warme chocolademelk over Khalid heen, een goed begin.

In Bochum worden we hartelijk ontvangen en wordt alle administratie vlot afgehandeld, even omkleden en wegen en dan,wachten ……., wachten……. en wachten. Een echt Duits toernooi, er wordt een uur later gestart dan gepland, dat schiet niet echt op dus. Als eerste is Graziella aan de beurt, zij loopt als enige NTA’r een tul, en dat doet ze goed, want ze wordt 1e. Eerste prijs binnen voor de NTA, dat is mooi.

En dan is het tijd voor koffie, en nog eens koffie en een sigaretje en snoepjes, en grapjes maken onder elkaar. Want het sparren begint maar niet. Diny heeft zelfs tijd om te flirten met …… (dat laat ik maar in het midden).

Om 17.00 uur is het eindelijk zover, we(nou ja, ze) gaan sparren. Er blijken twee personen in een verkeerde poule ingedeeld te zijn, dus dat wordt even Duits praten om alles om te zetten. Guido en Rudy liggen toch wel een beetje in de stress, komt het nog wel goed, worden we nog wel goed ingedeeld. Paniek, Rudy’s poule blijkt al gestart, terwijl hij niet op de lijst staat. Gelukkig hebben we het in de gaten en de poule wordt gestopt, Rudy er tussen gezet en hij kan nog meedoen, resultaat een mooie derde plaats.

Ondertussen doen Diny en Graziella mee met een nieuw item bij het sparren, namelijk Double Match. Tijdens het sparren kunnen de twee deelnemers van het team elkaar af tikken, en sparren dus afwisselend tegen twee tegenstanders. Apart om te zien, en ook leuk. Je moet het spelletje wel een beetje door hebben. Maar de meiden doen het goed en gaan met een 1e prijs naar huis. Wellicht is het Double Match een idee om ook in Nederland te introduceren.

De tijd tikt maar door en het wordt later en later. Laetitia dacht om 19.00 uur thuis te zijn, maar helaas ze had rond die tijd nog steeds niet gesparred. Ondertussen zijn er heel wat prijzen binnengehaald, zowel met punt/stop als met het doorgaand systeem.

Lahbib, een echte die hard, had de griep en lag bijna de hele dag met koorts te slapen in de sporthal totdat hij aan de beurt was. Hij wilde persé meedoen. Ik begrijp niet waar hij de energie nog vandaan gehaald heeft maar hij stond wel op het veld en won zijn partij. Uiteindelijk vond de dokter ter plaatse het onverantwoordelijk voor Lahbib om door te sparren, dus moest Kassem met de derde plaats genoegen nemen.

John v.d. Bosch liet ook een uitstekende prestatie zien in het doorgaand systeem, hij werd tweede.

Zo kan ik nog wel verder gaan, want de NTA ging met 26 prijzen naar huis.

Om 23.45 uur, hè hè, was het zover, we konden naar huis, maar natuurlijk niet zonder eerst de Mac Donald te bezoeken in Bochum. Iedereen propte zich nog even vol met hamburgers patat, frisdrank en koffie, en dan op weg naar Nederland. Natuurlijk weer in kolonne, ik was de tweede auto en deed een poging om de weg te zien. Helaas deze poging mislukte, na 20 kilometer op de tast gereden te hebben, met een co-piloot, Tim, die iedere keer zei: de weg is iets meer rechts Willy, of nu een tikkie naar links. Het resultaat was stoppen met z’n allen op de vluchtstrook. Een nieuwe bestuurder in mijn auto, Steef heeft verder naar Nederland gereden, en dat ging prima, tenminste ik heb geen deuk in mijn auto. In Bodegraven nam iedereen afscheid van elkaar. Om 04.30 duik ik en waarschijnlijk ook alle anderen mijn mandje weer in, even naar een toernooi, en we zijn 24 uur verder. Maar, het was leuk en gezellig, en volgens mij vond iedereen dat. Dus zeker voor herhaling vatbaar.

Willy Idili

Behaalde Nederlandse Resultaten:
John v.d. Bosch
2e prijs (doorgaand systeem)

Graziella Idili
1e prijs (punt/stop)
1e prijs (doorgaand systeem)
1e prijs (double match)

Laetitia van Garderen
1e prijs (doorgaand syteem)

Diny van Oosten
2e prijs (doorgaand systeem)
1e prijs (double match)

Corine Kool
3e prijs (doorgaand systeem)
1e prijs (punt/stop)

Sabra Rahiembaks
3e prijs (doorgaand systeem)
2e prijs (punt/stop)

Rudy Los
3e prijs (doorgaand systeem)

Abdelhakim Ahannay
3e prijs (doorgaand system)

Michel de Graaf
3e prijs (doorgaand systeem)

Anneke Bucher
1e prijs (doorgaand systeem)

Guido v.d. Weijden
1e prijs (punt/stop)

Jalal Zriouil
1e prijs (punt/stop)
1e prijs (doorgaand systeem)

Roel van Dam
3e prijs (punt/stop)

Remco Verspaget
2e prijs (punt/stop)

Ali El Aissati
2e prijs (doorgaand systeem)

Lhabib Kassem
3e prijs (doorgaand systeem)

Denis Engin
1e prijs (punt/stop)

Tim Kool
1e prijs (punt/stop)
1e prijs (doorgaand systeem)

Bart Real
2e prijs (doorgaand systeem)