itfOp donderdagmorgen 10 April was het dan zover, het Nederlandse team samen met scheidsrechters en supporters vertrok vanaf schiphol naar Zagreb. Vandaar was er nog een busreis van 180 km voor ze de plaats van bestemming Rijeka bereikten. Het weer was Nederlands, een boel regen! Aangekomen bij hotel Grand Palace werden de kamers verdeelt en aangeschoven voor het diner, hotel met uitzicht op zee en het eten was ook prima. Bondscoach Willy van de Mortel ging die avond naar de loting om te kijken hoe het voor de Nederlanders zou uitpakken. Vrijdagmorgen ging men gezamenlijk met bussen naar de sporthal waar het toernooi om 09.00 al ging beginnen.

Voor Nederland was het Jonathan Leysner die bij de junioren 1ste Dan aan de bak kwam, dit tegen een Rus. Nadat ze beide de twee tul’s hadden gelopen was ik ervan overtuigd dat Jonathan gewonnen had, echter de jury deelde niet mijn mening. Raar was dat de scheidsrechters de “stijl” van de Rus goed waardeerden, deze stopte na elke beweging waardoor het geen Tul was die hij liet zien. Ook bij de verplichte Tul (Yul-Gok) was de Rus meer dan een meter voor zijn aanvangspunt uit!! Een rare beslissing dus.

Dan de speciale technieken, het was de beurt aan Carlo van de Braak. Er zaten 13 personen in de poule met enkele prijswinnaars van de vorige EK.Carlo zag er vrij ontspannen uit en zat er met de nopi-chagi erg kort bij echter geen score, dit wel bij de dollyo chagi die hij makkelijk omschopte. Daarna zat hij bij de dwit-chagi er weer net onder en ook bij zijn niet favoriete bandal dollyo chagi kwam hij aardig in de buurt. Toen kwam zijn favoriete yop-chagi waarvan hij wist dat hij die kon breken, en dat deed hij dus ook. Een score van 6 punten, niet teveel we dachten toch minimaal er 9 nodig te hebben. Maar toen de een na de ander niet aan de score van Carlo kwam begonnen we stilletjes te hopen op een medaille. Toen kwam de Rus Vassilli Popov die met speels gemak de hoogtes haalde, een maatje te groot voor Carlo. Echter er kwam daarna niemand meer aan de score van Carlo, ook de Pool Dariusz Idzikowski niet. Dus een mooie tweede plaats voor Carlo en een goed begin voor Nederland bij deze EK..

De zaterdagmorgen begon men met het sparren, Jonathan moest de spits afbijten meteen in de eerste partij van het toernooi, dit tegen een Italiaan. Een nerveus bewegende Jonathan die toch wel zijn scores maakte maar zijn tegenstander toch niet voldoende kon afstoppen, waardoor het leek of de Italiaan sterk was. Jonathan scoorde met de technieken die getraind waren dus dat was prima. Op het einde was het een close partij, en jammer genoeg ging de winst naar de Italiaan.

Dan was het de beurt aan Wim van de Paal, de eerste ronde had hij een vrijloting waarna hij in de tweede ronde moest aantreden tegen een Pool. De Pool scoort in het begin een keer goed echter Wim komt aan het einde van de eerste ronde sterk terug met enkele goede acties, echter wel met een bloedneus. Ook de tweede ronde scores over en weer waar bijv. Wim naar het lichaam scoort en de Pool naar het hoofd. Op het einde trekt de Pool aan het langste eind wat ik ook aan Wim voorspelde.

Om aan te geven hoe klein de verschillen zijn bleek weer eens toen de winnaar in deze klasse de Duitser bleek te zijn welke Wim bij de Open Duitse k.o op het lichaam sloeg!! Een erg kleine troost. Ik heb samen met Jonathan en Wim dit verlies in de eerste ronde doorgesproken, ze de vraag gesteld hoe vaak ze de eerste ronden verloren? Hoe vaak ze in Nederland verliezen? Hoeveel prijzen ze al hebben gewonnen? Ook duidelijk gemaakt dat de verschillen klein zijn en dat deze Internationale ervaring erg belangrijk is. Als voorbeeld ook de Slovenen genomen. Voor mij hebben ze hun uiterste best gedaan en dat is het belangrijkste.

Ook kwam Kerh Le aan de beurt bij de senioren –63 kg, in de eerste ronde wist hij overtuigend zijn Ierse tegenstander te verslaan. In de tweede ronde moest hij het echter opnemen tegen de Poolse wereldkampioen in de klasse –54 kg van de laatste WK..Kerh was echter niet onder de indruk hiervan en vocht een goede tactische partij, waarbij er scores werden gemaakt over en weer. Toch op het einde was de bondscoach ervan overtuigd dat het voldoende moest zijn voor de winst, echter dit bleek niet waar te zijn, de partij ging naar de bekende Poolse deelnemer!! Ook de Poolse coach stond hiervan raar te kijken.

Op het einde van de dag was het de beurt aan Jack de Smit op het onderdeel power-breken. Hij had zich terdege hierop voorbereid, echter hier bleek hoe moeilijk het is om onder wedstrijdspanning de zelfde resultaten neer te zetten dan b.v. op een training of op een NK. Hij zat met zijn technieken telkens iets te hoog of te laag wat dan resulteert in het niet breken van de harde plastic planken. Jammer maar zeker een hoop ervaring opgedaan tijdens dit toernooi wat zeker zijn vruchten gaat afwerpen in de toekomst.

De Zaterdag was dus niet erg succesvol voor Nederland en we hadden ook zeker op iets meer gehoopt, toch heeft iedereen goed zijn best gedaan. Voor de Nederlandse deelnemers eindigt hier het EK want op zondag zijn er team-events. S’avonds na het diner zijn we met het hele team naar een bar geweest waar we gedart, snooker en andere spelletjes hebben gedaan, ook andere EK-deelnemers waren aanwezig waarbij een int. verbroederingsproces op gang kwam. Daarna nog een bezoekje aan de disco waar ook het afscheidsfeest zou worden gehouden, hier kwamen de kwaliteiten van enkele selectieleden goed tot uiting.

Op de Zondag kon men uitslapen en daarna naar de hal komen voor naar het team-sparren te kijken. Deze Zondag was het eindelijk stralend mooi weer waardoor ik de atleten toestemming heb gegeven om s’middags een beetje rond te wandelen en sightseeing te doen, dit met elkaar en de supporters. Op zondagavond was de afsluiting in de disco. Maandagmorgen om 05.00 uur begon de terugreis naar Nederland weer waar we omstreeks 13.00 aankwamen. Op schiphol werd afscheid van elkaar genomen o.a. van scheidsrechters en supporters en vertrok iedereen weer naar huis.

Op naar de EK van volgend jaar welke in Mei in Tampere, Finland gehouden zal worden. Dus tijd om weer hard aan het trainen te gaan om het een volgende keer nog succesvoller te laten worden.Het Nederlandse team bestond uit de junioren Jonathan Leysner en Wim van de Paal, de senioren Kerh Le, Carlo van de Braak en Jack de Smit. De Nederlandse scheidsrechters aanwezig waren Coos van de Heuvel, James Tjin A Ton, Kiet Tjon A Pauw en Harry van Schaik. Bondscoach was Willy van de Mortel.

Taekwon

Sabum Willy