WedstrijdonderdelenTaekwon-do is oorspronkelijk niet ontwikkeld als sport, maar als krijgskunst (martial art) in het Koreaanse leger. Er zijn echter al tientallen jaren officiële Taekwon-do wedstrijden. De stijl van Taekwondo bepaald de onderdelen en regels. Zo zijn er hele grote verschillen tussen ITF (International Taekwon-do Federation) en WTF (World Taekwondo Federation) Taekwondo wedstrijden.

Taekwon-do wedstrijden vinden bijna altijd in toernooivorm plaats. Zodoende is het gebruikelijk dat men meerdere wedstrijden op een dag of aantal dagen zal moeten doen om een ereplaats te behalen.

Hoe meer inschrijvingen, hoe groter de poules en dus hoe meer wedstrijden men dient te winnen.

ITF wedstrijden
Bij ITF Taekwon-do zijn er vele wedstrijdonderdelen, hoewel er meestal alleen wedstrijden in sparring en tul (stijlvormen) zijn. Echter er zijn, zoals eerder gezegd, meerdere wedstrijdonderdelen.
– Sparring (vrije gevecht)
– Patterns (patronen)
– Powertest (breektechnieken)
– Special techniques (speciale gesprongen technieken, meestal 5 stuks)
– Traditional of pre-arranged sparring (stapsparring)

Sparring
Bij het onderdeel sparring is het de bedoeling om binnen een vastgestelde tijd meer punten te scoren dan de tegenstander. Men scoort door technieken uit te voeren op geldige raakvlakken, met voldoende kracht en controle. ITF Taekwon-do is semi-contact, wat inhoudt dat er niet vol doorgeslagen of getrapt mag worden.

Gebruikelijk is het doorgaand (continuous) systeem, hoewel in Nederland voor beginners meestal een punt-stop systeem gehanteerd wordt. Bij puntstop wordt de wedstrijd iedere keer stilgelegd door de scheidsrechter wanneer deze een waarschuwing uitdeelt of punten toekent.

Er is een matscheidsrechter die de wedstrijd leidt, een wedstrijdtafel die de scores en waarschuwingen en de tijd bijhoudt. Tevens zijn er vier hoekscheidsrechters. Deze bepalen of er gescoord wordt of niet.

De deelnemers worden ingedeeld op gradatie, leeftijd, geslacht en gewicht.

Soms zijn er ook wedstrijden in teamverband. Een team bestaat dan uit 3 of 5 deelnemers die het tegen elkaar opnemen. Dit is meestal zonder gewichtsklasse.

Patterns
Bij dit onderdeel dient men een verplichte (de jury kiest) of een vrije (de deelnemers kiest) uit te voeren. Dit kan alleen, maar gebeurt meestal tegen een tegenstander. De deelnemers voeren hun tul uit en 3 of 5 scheidsrechters geven na de uitvoering aan wie er gewonnen heeft.

Er wordt gekozen door de scheidsrechter welke tul uitgevoerd moet worden of de deelnemer kiest. Op grotere toernooien, zoals een EK of WK, is het gebruikelijk om zowel een verplichte als vrije tul uit te voeren.

Men mag nooit een hogere tul uitvoeren dan welke vereist is voor de volgende graduatie. Een deelnemer met blauwe band (4de kup) mag zodoende niet hoger dan Toi-Gye (7de tul) lopen.

Net als bij sparring is het gebruikelijk dat men met een poule systeem werkt volgens KO-systeem. Bij verlies ligt men eruit, bij winst gaat men door naar de volgende ronde.

Ook hier zijn er soms wedstrijden in teamverband. De deelnemers worden dan beoordeeld op de choreografie, synchroniciteit en technische uitvoering.

Powertest
Bij dit onderdeel dient men een correcte, verplichte techniek uit te voeren op houten of kunststoffen breekplanken in een bok (plankenhouder). Bij ITF is het gebruikelijk (op EK en WK’s zefs verplicht) om 5 verschillende verplichte technieken uit te voeren.

Dit zijn:

  • Sonkal taerigi (knifehand strike / meshandslag)
  • Apjoomuk jirugi (forefist punch / voorvuist stoot)
  • Yopcha jirugi (side piercing kick / zijwaartse trap)
  • Dollyo chagi (turning kick / rondwaartse trap)
  • Bandae dollyo chagi (reverse turning kick / tegengesteld rondwaartse trap)

Special techniques
Bij dit wedstrijdonderdeel in Taekwon-do dient men een aantal moeilijke technieken uit te voeren op speciale installaties. In tegenstelling tot de powertest is het meestal voldoende het doelwit met voldoende kracht te raken. Dit onderdeel wordt meestal alleen op NK’s, EK’s of WK’s uitgevoerd. Er wordt een beginhoogte vastgesteld en als deze gehaald wordt door meerdere deelnemers, wordt deze steeds verhoogt tot men een winnaar heeft.

Gebruikelijk is dat de deelnemer individueel 5 verschillende technieken uitvoert.

Dit zijn:

  • Twimyo nopi ap cha busugi (upward jumping kick / gesprongen hoge trap)
  • Twimyo dollyo chagi (jumping turning kick / vliegende rondwaarste trap)
  • Twio dolmyo yop cha jirugi (jumping reverse side kick / vliegende gedraaide zijwaarste trap)
  • Twio bandae dollyo chagi (jumping reverse turning kick / vliegende tegengesteld rondwaarste trap)
  • Twimyo nopi yop cha jirugi (sideways jumping kick / vliegende zijwaarste trap over obstakel)

Pre-arranged sparring
Dit is een relatief nieuw onderdeel dat bedoeld is om de meer traditionele technieken van Taekwon-do te demonstreren. Dit onderdeel wordt uitgevoerd door een duo die een scenario “speelt” met traditionele aanvals- en verdedigingstechnieken. Gebruikelijk is dat de routine tussen de 60 en 75 seconden duurt.


WTF wedstrijden
WTF Taekwondo
Bij de World Taekwondo Federation kent men twee wedstrijdonderdelen: sparring (kyorugi) en stijl (poomsae). Jarenlang werden er alleen sparringswedstrijden georganiseerd door de WTF en haar landelijke dochterorganisaties. Sinds een paar jaar is echter het onderdeel stijl ook een volwaardig wedstrijdonderdeel met zelfs special toernooien alleen daar op gericht.

Sparring (Kyorugi)
WTF Taekwondo is de Olympische variant van Taekwondo en verschilt enorm met ITF Taekwon-do. Met name de beentechnieken worden bij WTF wedstrijden benadrukt. Het komt zeer zelden voor dat er gescoord wordt door middel van een handtechniek. Er mag in tegenstelling tot ITF Taekwondo niet naar het hoofd gestoten worden. WTF wedstrijden zijn full-contact. Zodoende is het dus toegestaan om de tegenstander knock-out te trappen om te overwinnen.

De deelnemers worden ingedeeld op leeftijd, gradatie, geslacht en gewicht.

Bij een wedstrijd Sparring moeten binnen drie ronden van elk drie minuten zoveel mogelijk punten gescoord worden. Een aanval van voet of vuist gericht op de voorzijde van de romp of hoofd van de tegenstander levert punten op. Aanvallen, gericht op het achterhoofd, nek, rug of onder de navel zijn niet toegestaan. Jongeren tot 14 jaar mogen niet naar het hoofd aanvallen.

Sparringwedstrijden zijn full-contact. Tijdens de wedstrijd zorgen de hoofdscheidsrechter en drie juryleden ervoor dat alles volgens de regels verloopt. Dankzij discipline, strakke regels en het dragen van de verplichte bescherming op armen, benen, hoofd en kruis blijft het aantal blessures gering.

Stijl (Poomsae)
Deze zijn vergelijkbaar met de patterns (tul) uit ITF Taekwon-do, maar bestaan uit andere technieken en volgordes. De meeste krijgskunsten kennen stijlfiguren die volgens een vast patroon moeten worden uitgevoerd. Zo heeft men in Karate bijvoorbeeld het onderdeel Kata. Het is als het ware een schijngevecht in een vooraf bepaalde vorm, tegen een denkbeeldige tegenstander. Ook het Taekwondo kent deze stijlfiguren, bijvoorbeeld de Taegeuk en Poomse, die zijn samengesteld uit de basisbewegingen van het Taekwondo.

De stijlfiguren geven de Taekwondobeoefenaar de kans alle basistechnieken in serie door te nemen en verder te ontwikkelen. Daarbij wordt aandacht besteed aan de toepasbaarheid van de verschillende technieken in de praktijk, een juiste ademhalingstechniek en de ontwikkeling van een goed ritmegevoel.