Goud, zilver en 3 x brons
Goud, zilver en 3 x brons voor ITF Royal Dutch op WK Taekwondo - Vanaf 4 t/m 8 juli werden in Cheong-Ju te Zuid Korea de ITF Wereld Kampioenschappen Taekwondo georganiseerd. De ITF Royal Dutch was daar met een groep van totaal 15 mensen aanwezig bestaande uit 10 deelnemers, 2 coaches, 2 bestuursleden en 1 supporter.
De reis voor de groep moest door diverse omstandigheden in 3 delen worden gesplitst.
Marcel Hildering en
Arie de Witte waren al enkele dagen eerder vertrokken, de grote groep vertrok op donderdag 1 juli en bondscoach
John van Dam begon de reis op zaterdag 3 juli. De totale reistijd bedroeg een kleine 30 uur dus het was een lange rit, zeker als je opgevouwen in een vliegtuig zit.
Donderdag 1 juli
Op donderdag 1 juli was dan de grote vertrekdag voor de leden van de ITF Royal Dutch Selectie. Master Steve Zondag vertrok vanaf Alphen a/d Rijn tezamen met Otto van Elzingen, Laetitia van Garderen, Martin van Straaten, Euclides Brito de Carvalho en Jair Stenhuijs naar de Duitse luchthaven. Sabum Ad Dekker vertrok vanuit het zonnige Weert (Limburg) met Kevin van Weert en Melanie Evers naar het vliegveld in Dusseldorf. Bilal Nafid, zou net zoals voorzitter Hennie Thijssen en supporter Arie Prins op eigen gelegenheid afreizen naar Duitsland.
Om 14.30 uur was dan uiteindelijk de gehele groep samen gekomen in de hal van Airport Dusseldorf. Overigens een zeer mooie en schone luchthaven. Na ingecheckt te hebben en menige fouillering (Ad was de klos), konden we dan eindelijk plaats nemen in de wachtruimte voor het uiteindelijke vertrek. Precies om 15.00 uur gingen we het vliegtuig in om vervolgens na 45 minuten weer te landen op de luchthaven van Amsterdam. Ja, om kosten te besparen moesten we eerst overstappen om vervolgens een rechtstreekse vlucht te maken naar Korea.
Gelukkig konden we om 17.30 uur al weer plaatsnemen in het vliegtuig op weg naar Korea. Wat een luxe aan boord. Iedereen had zijn eigen TV scherm met volledige entertainment. Men kon films, documentaires, concerten en series bekijken. Bovendien was er de mogelijkheid om spelletjes te spelen of een vreemde taal te leren. Ook de service was erg goed te noemen. Men kon zoveel eten en drinken als men wilde. De reis was daarom ook erg plezierig en er heerste een relaxte sfeer. Na precies 10.15 uur vliegen kwamen we aan in Korea. Iedereen was wel toe aan een strekking van de benen en een lekkere douche. Helaas, we moesten nog 3 uur met de bus reizen naar ons hotel in Cheong-Ju.
Na uitgechekt te zijn (Ad wederom gefouilleerd) namen we plaats in een grote bus. Iedereen viel in slaap in deze bus, wat een comfort t.o.v. het vliegtuig. Na 1,5 uur in de bus gezeten te hebben, moesten we toch wel eventjes langs de kant. Sabum Ad moest erg plassen. Geloof het of niet, maar de buschauffeur stopte gewoon op de snelweg zodat Ad lekker eventjes een plasje kon doen. Phoe, phoe wat een opluchting. Eindelijk kwam dan het einde in zicht, we kwamen aan in Cheonju.
De broer van Otto zou ons komen oppikken en verder vervoeren naar ons hotel Ramada midden in de stad. En jawel hoor, daar was onze verlosser met nog wat vrienden, want ja zoveel Nederlanders passen niet in 1 auto(tje). Ook werden we verblijd met de komst van Arie de Witte en Marcel Hildering die al een paar daagjes eerder waren vertrokken naar Korea om alvast wat cultuur op te snuiven. Helaas zat het weer ons niet mee deze eerste dag in Korea en was het een korte samenkomst. Afgesproken werd er dat we deze avond nog met zijn allen zouden gaan uit eten. Marcel en Arie zouden naar ons hotel komen.
Aangekomen in ons hotel werden we blij verrast door de begroeting van GM Choi Jung Hwa. De Grandmaster en zijn gevolg verbleven ook in dit mooie 5 sterren hotel. We keken onze ogen uit zo´n mooie ambiance hadden we in eerste instantie niet verwacht. Nu snel uitpakken en douchen. Dit was echt wel nodig na zo´n lange reis. Afgesproken werd er dat we om 20.30 uur zouden verzamelen om een leuk eettentje in de buurt te zoeken. Zo gezegd zo gedaan.
Iedereen behalve Steve, Hennie, Arie, Laetitia en Melanie hadden zich dan ook stipt op tijd verzameld om te gaan eten. Wij zouden vast vertrekken zonder deze mensen en alvast een leuk tentje uitzoeken. Na 20 minuten in de stad rond gewandeld te hebben dachten we een leuk eettentje met Karaokebar gevonden te hebben. Helaas was er niks te eten. Wel kon men zingen en nog iets meer. In Nederland noemen we dat een plezierige avond met happy ending. Wisten wij veel. Het was maar een louche tent. Nadat Euclides 1 liedje gezongen had hebben we maar besloten om weg te gaan. Ligt niet aan Euclides hoor, maar we moesten betalen en wie weet wat er allemaal nog niet meer had kunnen gebeuren. Gelukkig vonden we al snel een hele leuke eetgelegenheid waar men op de grond moest gaan zitten. Voor mij en nog enkele anderen niet zo´n probleem. Wij konden onze benen wel kwijt voor Marcel wat moeilijker zo laag aan de grond. Uiteindelijk hebben we hier enorm goed en lekker op zijn Koreaans gegeten. Wat een vriendelijke mensen en een super bediening. Helaas hebben we de rest van de gang niet meer gezien daar deze zelf een eettentje gevonden hadden.
Moe en voldaan keerden we dan ook weer terug naar ons hotel voor een welverdiende nachtrust.
Zaterdag 3 juli - De dag van de weging en de officiële opening.
Na een taxireis van 30 minuten van ons hotel naar de weging werden we overmand door een enorme warmte en grote luchtvochtigheid. Aan de ene kant van de hal moesten de deelnemers, coach en supporters en vips kaarten ophalen en aan de andere kant van de hal moest er gewogen worden. Alle landen werden in 1 ruimte geduwd voor de weging. Niet erg slim gedaan door de organisatie. Men had beter land voor land binnen kunnen sturen om zo effectief mogelijk te werken. Tot onze grote schrik werden Laetitia en Euclides te zwaar bevonden. Teleurgesteld gingen beiden naar buiten toe om flink wat af te vallen. Men had 1 uur de tijd. Naar kleding en schoeisel uitgewisseld te hebben en van plastic zakken een zweetpak gecreërd te hebben gingen Laetitia en Euclides aan het trainen. Respect hoor voor deze enorme inspanning. Na stiekem gewogen te hebben op een andere weegschaal gingen we wederom de confrontatie aan. Yes beide selectieleden mochten deelnemen. Nu weer terug naar de andere kant voor foto´s te maken en de kaarten op te halen. Tjonge jongen, wat een tijdrovend gedoetje.
Na uren gewacht te hebben was ik dan aan de beurt om alle kaarten uiteindelijk te kunnen uitdelen en terug te keren naar ons hotel. We moesten ons namelijk al weer klaar maken om naar de openingsceremonie te gaan. De tijd werd toch wel een killing factor. Ook dit hebben we wederom gered en kregen we een geweldige opening te zien, waarbij Melanie onze vlaggendraagster was.
Wederom terug naar het hotel, waar Sabum Ad nog deel moest nemen aan de poule/ deelnemersloting. Dit is een zeer officiële loting waarbij eventuele fouten m.b.t. inschrijvingen nog hersteld kunnen worden. Om 01.30 uur was het dan uiteindelijk gedaan en mocht ik naar mijn bedje toe.
Op maandag was de groep voor het eerst compleet en ook op die dag waren pas de eerste deelnemers aan de beurt voor het onderdeel Tuls. Hier kwam de organisatie op zondag niet meer aan toe door de uitgelopen evenementen die ook de WTF had georganiseerd, vooraf aan de ITF WK. Otto,
Marcel, Bilal en Martin lieten vandaag hun Tuls zien. De resultaten hierbij bleven helaas uit. Alleen Martin kwam de 1e ronde door maar ook daarna wist zijn tegenstander met een minimaal puntenverschil te winnen. Onze deelnemers zijn verder deze dag niet mee in actie gekomen.
Elke dag vroeg op aan het ontbijt en daarna nog een kwartiertje met de bus naar de zaal. Er waren er bij die al 1,5 uur voor vertrek in de ontbijt zaal waren terwijl een enkeling slechts gebruik maakte van het laatste kwartiertje om zo iets langer te kunnen rusten. Verzamelen was vaak om kwart over 8 en dan een bus ‘zoeken’ om met mee te rijden. Vandaag, dinsdag was dat met de Engelsen en de Schotten. Gelukkig bleef het vandaag minder rustig voor ons team omdat de eerste deelnemer, namelijk Otto van Elzelingen werd opgeroepen bij de Seniors (+35 jr). De zenuwen waren goed te zien maar deze spanning was er dan al snel af toen hij het veld op stapte. Otto trof een scherpe Duitser die met zijn punt stop systeem elke keer de snelste en uiteindelijk ook de meeste punten wist te scoren. Door het elektronisch punten systeem dat zichtbaar was op een groot TV scherm konden we zien hoe de punten verloop was. Otto kwam zelfs even heel goed terug met een set combinaties, maar helaas kwam hij net te kort en was het toernooi hiermee voor Otto afgelopen. Otto heeft hiermee bewezen dat leeftijd geen issue hoeft te zijn om wel of niet deel te nemen.
Later die dag begon het ook voor
Melanie Evers (-65 kg) en Laetitia v Garderen (-60 kg). Beide dames moesten om en om op verschillende velden en de coaches hadden hun handen vol. Laetitia was als eerste en ze moest even inkomen, maar al snel drukte ze een stempel op de eerste partij die ze verdiend won. Ook de 2e ronde kwam ze goed doorheen door enkele mooie sets combinaties te scoren. Wel had ze last van haar nek blessure (opgelopen tijdens training) en daardoor sparde ze in de 3de ronde wat terughoudender. Helaas maakte haar Schotse tegenstander daar gebruik van wat betekende dat Laetitia net enkele punten te kort kwam en daardoor verloor, maar zeker een verdiende 3de plek wist te behalen.
Ook Melanie was goed bezig, door de voorronden gekomen en ondertussen in de halve finale beland. Daar trof ze een Engelse die door haar ongecontroleerde stoten veel waarschuwingen kreeg en niet binnen de beenlengte van Mel wist te komen. Haar vechtlust, ervaring en vele punten brachten haar in de finale, wederom tegen een Engelse waar ze ook nu erg goed haar benen gebruikte. Met een hoge naeryo en enkele yobs kon ze flink scoren, dit in goede combinatie met haar vuisten waar ze deze keer ook goed mee scoorde. Enkele 3 punters op het hoofd van de tegenstander stelde Melanie veilig voor de winst en daarmee was de 1e gouden en ook 1e medaille voor Nederland binnen.
Zo kwam er weer een einde aan een drukke maar succesvolle dag en konden we terug naar het hotel. Na het douchen hebben we met een groep nog wat gegeten in de stad. Eerst bij een hamburger zaak en daarna bij een lekker Koreaans restaurant. Vooraf zijn we nog snel binnengelopen bij een WTF Taekwondo school (die zijn op bijna elke hoek van de straat te vinden) maar dat bezoek hebben we kort gehouden aangezien ze in training waren. De meeste zijn daarna niet al te laat naar bed gegaan omdat ’s nachts natuurlijk Uruguay-Nederland gekeken moest worden (begon hier 03.30 uur). Voorzitter Hennie Thijssen en Master Steve Zondag hadden die avond een ITF World congres dus een drukke avond en konden er niet bijzijn.
Die nacht: wekker op 5 voor half 4… hebben we met een groepje gezellig voetbal gekeken. Ik ben ervan overtuigd dat de buren, zowel boven als onder een korte nachtrust hebben gehad. Onze toeters en geschreeuw hebben hen zeker enkele malen doen wakker schrikken. Ook de hotel medewerkers hebben hun handen vol gehad aan het opruimen erna. We hadden namelijk 75 oranje ballonnen opgeblazen en in alle 4 de liften gestopt. Jammer genoeg werden deze al snel opgeruimd en hebben de overige landen de humor en sfeer niet meer meegekregen.
Woensdag weer allemaal gezamenlijk aan het ontbijt, het was vandaag een vroegertje want we dachten namelijk dat we een uur eerder zouden beginnen om wat verloren tijd in te halen… dit was blijkbaar niet zo en daarom hebben we een uur in de lobby gekletst met Canada. Daar zijn we tot de conclusie gekomen dat ons hockey en het hockey van hen niet hetzelfde zijn. “It’s our national sport” zei de coach. Hij keek dan ook erg verbaast toen John vertelde dat Hockey een meisjes sport is (vanwege de mooie rokjes) en de Nederlanders daar erg goed in zijn (Olympisch kampioen, enz). Toen Ad vertelde dat ze daar met hockey waarschijnlijk ‘ice-hockey’ bedoelen viel het kwartje…
Vandaag was het dan zover, alle andere deelnemers zouden vandaag aan bod komen. Buiten weer een bus zoeken waar we vandaag als VIP mee mochten rijden met de VIP’s, Masters en scheidsrechters. De eerste rit waar we ons dus hebben (moeten) gedragen… Euclides, Arie en Jair kwamen uit in de klasse tot 70 kg, Bilal in de poule tot 76 kg, Kevin, Martin en Marcel in de + 82kg. Ook dit was weer even wennen omdat er normaal andere gewichtklassen zijn. Ook de namen (micro, welter, hyperweight, enz) zijn niet alledaags gebruikte namen in Nederland en dan nog eens ‘senior’ (veteranen) en ‘adults’ (senioren) dus altijd weer even checken welke poule ermee bedoelt wordt.
Voorzitter Hennie Thijssen was VIP en mocht overal in de zaal komen en kreeg een speciale plek voor VIP’s. daar was natuurlijk koffie, enz bij inbegrepen. Master Steve mocht zelfs, op het speciale podium dat voor masters was gemaakt, plaatsnemen bij GM Choi jung Hwa en een 15-tal andere masters. Dit zag er allemaal netjes uit. Beide heren waren regelmatig in de zaal om even te horen hoe het in de groep ging en de deelnemers succes te wensen.
De aftrap was vandaag aan Euclides die een scherpe wedstrijd knokte. Euc zat erg goed in zijn vel en scoorde mooie punten. Hij won de 1e partij dus door naar ronde 2. Direct daarna was Arie aan de beurt welke een compleet andere vechtstijl heeft. Door goed op zijn tegenstander te kruipen en dit goed te combineren met zijn vuisten kon ook Arie de winst pakken en door naar ronde 2. Na enkele partijen was ook Jair aan de beurt. De winning spirit zat er goed in want ook Jair wist deze partij te winnen en in de volgende ronde te belanden.
Helaas kwam het door de loting zo uit dat Euclides en Arie nu tegen elkaar stonden. De snelheid en scherpte van Euclides zorgde ervoor dat Arie veel punten tegen kreeg en niet in zijn spel kwam. Door een flinke trap op de lever werd het ook conditioneel voor Arie een moeilijke partij en kon Euc de partij naar zijn hand zetten, dit alles ging uiterst sportief maar toch met de juiste fight spirit. Euclides door naar ronde 3. Daarna trof Jair een flinke beuker met ook nog eens snelle benen. Hierdoor kon Jair niet voldoende punten scoren en de winst aan zich voorbij zien gaan. Dit was helaas net 1 ronde voor de prijzen, erg jammer want hij heeft een paar mooie WK partijen laten zien.
De winnaar van Jair was nu voor Euclides in de kwart finale en daar moest hij bewijzen dat Nederland weldegelijk een ronde verder hoorde. De partij heb ik helaas niet kunnen zien maar Euclides is hier met veel klappen als winnaar uit de bus gekomen. Het was zelfs even twijfel of Euc in deze partij verder kon omdat hij even ‘de weg kwijt was’, maar dit is gelukkig wel goed gekomen. Maar, helaas was het ernstiger met Euclides dan werd gedacht. Hij kon zich de partij niet eens meer voor de helft herinneren en ook zijn open lip zorgde ervoor dat hij de halve finale partij moest staken en dit verstandigerwijs ook deed. Daardoor moest hij genoegen nemen met een toch zeer verdiende 3de plek en dus brons.
In de zwaargewicht poule waren ondertussen Martin en Kevin ook al enkele rondes verder want ook zij knokte erg goed. Tot dusver hadden beide heren 2 tegenstanders weten te verslaan. Punten werden er volop gescoord en het was bij beide heren duidelijk zichtbaar dat er met minder dan goud geen genoegen werd genomen. Martin regerend Europees kampioen en Kevin voor de eerste maal op zo’n groot evenement. Wederom kwamen ook deze beide heren al door de loting in de halve finale tegen elkaar uit. Het werd een partij waar om en om een winnaar uit voort kon komen, dit was goed bij te houden op het scherm. In de laatste seconden eindigde het in een onbesliste wedstrijd en kwam er een verlenging… totdat een Ierse coach ineens opmerkte dat er een partij was overgeslagen. Boven in het spelschema was in ronde 3 namelijk een diskwalificatie gevallen waardoor de tegenstander van ronde 4 (Martin) dus direct doorging. Onderin dat schema miste de tafel een partij van Kevin waardoor deze direct tegen Martin uitkwam… foutje! Kevin moest dus uiteindelijk de partij alsnog vechten en dit werd dus zijn 3de partij achter elkaar. Een hele conditie strijd maar dat hield Kevin niet af van 200% inzet om ook deze partij te gaan winnen. Dit deed hij ook erg overtuigend omdat ook de Ier al snel in de 2de ronde helemaal op was, dit door de grote druk die Kevin op zijn tegenstander hield. Zo kwam uiteindelijk toch de halve finale tussen Kevin en Martin die dus gewoon opnieuw gevochten moest worden. Gelukkig voor Kevin had de bondscoach ondertussen geregeld dat nu eerst het 2de A4 met deelnemers tot de halve finale werd afgewerkt. Zo kreeg hij toch de rust die hij verdiende en deze eis werd door de tafel ook toegekend.
Op het 2de blaadje in deze poule stonden de tegenstanders van Marcel, die al snel in de 1ste ronde aan de beurt was. Hier kwam hij tegen een erg harde en ongecontroleerde Engelsman. Van taekwondo was bij deze man echt niet te spreken maar de scheidsrechter liet gewoon doorgaan. Marcel probeerde met zijn lange benen goed te scoren en af te houden maar door de vuisten van zijn tegenstander werd hij elke keer afgestraft en zelfs 2 x hard tegen de grond geslagen. Uiteindelijk werden dan toch minpunten toegekend voor het harde contact. Helaas was dat te laat want Marcel was helemaal uit zijn spel en licht aangeslagen. Hij kon de partij afmaken maar werd direct verzocht voor controle te melden in het ziekenhuis. Arie de Witte is met hem meegegaan en gelukkig was de uitslag geruststellend en geen hersenschudding.
Maar het ging door. Na 1,5 uur was het dan wederom zover, een nieuwe halve finale tussen Kevin en Martin. Ook nu ging het erg gelijk op en wisten de heren goed te scoren. Een sportieve en aantrekkelijke partij werd in de laatste 20 seconden door Kevin als winnaar afgesloten. Hij kon net iets beter doorkomen en zijn acties in punten omzetten en daardoor in de finale belanden. Martin behaalde hiermee een hard bevochten en verdiende 3e plaats.
Als laatste van vandaag kwam Bilal uit in poule tot 76 kg. Dit werd een zeer mooi wedstrijd want zeer mooie punten werden om en om gescoord. Het ging gelijk op met een licht voordeel voor de Engelse tegenstander. Door een rake dwit chagi op de ribben van Bilal viel hij op de grond. Het was een erg ongelukkige val op zijn schouder waardoor hij zijn arm niet meer kon bewegen en verging van de pijn. Dit was de 2e die afgevoerd moest worden naar het ziekenhuis. Daar werd direct een scan uitgevoerd op zijn schouders en borstkas. Gelukkig was er niets gebroken en kreeg hij een flinke strip pijnstillers mee. John was meegegaan ter ondersteuning en om een en ander te vertalen want zelfs Engels is daar erg moeilijk. Na 1,5 uur kwamen we dan weer terug in de zaal waar het kampioenschap nog steeds bezig was.
Het was ondertussen half 7 en al onze deelnemers waren klaar, tenminste met sparren. Martin moest zich nog eenmaal bewijzen op het onderdeel power breaken. Helaas werd hier geen medaille resultaat geboekt en gingen we terug naar het hotel. Daar had Master Nicholls geregeld dat iedereen na 22.00 uur nog kon eten in de eetzaal van het hotel. Hier werd door onze groep dan ook dankbaar gebruik van gemaakt. Een lekkere en uitgebreide warme en koude maaltijd was nog te nuttigen en zo konden we de avond nog gezellig afsluiten. De nodige berichten werden nog aan het thuisfront gemaild en ook daarna ging iedereen de nachtrust zoeken voor de finale partij die Kevin morgen zal vechten tegen een Argentijn.
Om 9 uur waren we allemaal weer paraat in de zaal en al snel moesten alle coaches zich melden om de dagplanning door te nemen. Hierbij kregen we te horen dat Kevin als allerlaatste aan de beurt was, net voor de finale van de heren teams. Dit zou dus weer een lange zit worden omdat bijna alle individuele finales (sparren, breken, enz) en dezelfde onderdelen voor de teams aan bod zouden komen. Met flessen sportdrank, water, airco en flinke schalen noodles kwamen we de dag door. Ook kochten velen nog een shirt of ruilden we spullen met andere landen. We konden zelfs nog op de foto met GM Choi die buiten af en toe aan de wandel ging en tijd maakte voor een praatje of een plaatje.
Maaaaaaaaaaar… toen was het zover. Kevin had zich al warm gemaakt en werd opgeroepen zich klaar te houden. Ad ging mee als coach en hield zich de hele dag al kalm omdat zijn stem ergens kwijt was geraakt in de zaal gedurende de week. Iedereen had zich aan 1 kant van de zaal verzameld, de individuele Taekwondo finales werden namelijk live en voor de eerste maal op Koreaanse televisie uitgezonden. Kevin kwam uit in de rode hoek en vele die ons ondersteunde schreeuwde met ons mee toen hij de zaal in kwam. In de 1e ronde ging het redelijk gelijk op. De Argentijn was iets langer en met handen en voeten een goede vechter. Kevin strafte af en toe goed af met zijn vuisten maar stond licht achter. Na de rust kwam hij even kort terug maar de druk van de Argentijn werd groter en ook zijn punten kwamen beter door. Dit zorgde ervoor dat Kevin moest aanvallen en daardoor af en toe werd afgestraft. Na de fluit was het dan ook de Argentijn die gewonnen had. Gelukkig maakte dat ons Nederlands publiek niet minder enthousiast. Iedereen was super trots op deze resultaten, een zilveren plak voor Kevin v weert.
Een hele tijd later was dan ook de medaille uitreiking voor al onze mensen. Iedereen werd eerst opgeroepen en moest zich in een deel van de zaal klaar houden met alle medaille winnaars. Als een categorie werd opgeroepen mochten de coaches mee op het podium wat natuurlijk erg leuk was. De pers en fotograven hadden zich in een groep voor het podium opgesteld en ook onze mensen (Otto, Marcel) stonden daar mooi vooraan bij. Heel trots liepen onze medaille winnaars met de vlag het podium op om van de diverse Masters een plak uitgereikt te krijgen. Ook Master Zondag kwam diverse malen aan de beurt.
Na vele handen schudden en foto’s te hebben gemaakt hebben we 2 taxi’s vol geduwd en zijn we met spoed naar het hotel teruggegaan. Daar hebben we snel gedoucht en zijn we met de taxi naar de Universiteit gegaan waar de after-party zou zijn. Een lekkere maaltijd, een erg indrukwekkende speech van GM Choi en Master Nicholls en een samenvattende film van de week sloten het formele deel van de avond. De ITF vlag werd aan Mr Chris Reid overhandigd als organisator van de WK 2012 te Ottowa, Canada. Iedereen keerde zich naar buiten waar het feest losging: Vuurwerk, muziek, drank en een feestende menigte zorgde voor een mooie afsluiting van een erg leuke, drukke en succesvolle Taekwondo WK week.
Om 12 uur namen we verschillende taxi’s terug naar het hotel waar we met een kleine groep nog naar de sky lounge op de 21e verdieping zijn gegaan om ons te mengen in de groep die niet op het feest was en daar een afsluiting hebben gehouden. Ook dat is voor sommige nog erg laat (3 uur/half 4) geworden.
Om half 9 moest de complete groep verzamelen want er was een speciale bus geregeld die onze groep rechtstreeks naar het vliegveld zou brengen. Dit scheelde 1 uur tijd en qua financiën maakte het niet veel uit. Uiteindelijk zijn er ook een aantal vrienden uit Schotland meegereden wat de kosten per persoon nog lager maakte. Om 11 uur arriveerde we bij het vliegveld. Daar hebben we nog een paar leuke groepsfoto’s gemaakt, is de groep alvast gaan inchecken en heb ik mijzelf 12 uur bezig moeten houden omdat mijn eigen vlucht pas om middernacht vertrok. Door werkverplichtingen kon ik namelijk niet gezamenlijk met de groep heen vertrekken en moest ik mijn reis dus apart vliegen. Ik werd als laatste door iedereen nog bedankt voor mijn inzet als coach en de gezelligheid gedurende de week en ook daarna ging iedereen door de douane. Ik heb later een aantal mensen telefonisch gesproken en gehoord dat de reis zonder moeite en goed verlopen is en iedereen veilig thuis is gekomen.
Ik ben nog een paar uurtjes Seoul ingedoken met een bus, heb daar wat rondgeslenterd, daarna terug op het vliegveld lekker een 4 uurtjes afgezonderd kunnen slapen en tot slot een totale tijd van 22 uur onderweg geweest voordat ik voet zette op Nederlandse bodem en die avond meteen kon genieten van een weekend Asten Kermis.
Ik wil alle deelnemers bedanken voor alle inzet vooraf en tijdens de hele WK week en de prestaties die jullie hebben geleverd, de gezelligheid en de ondersteuning die iedereen elkaar heeft gegeven tijdens de momenten dat jullie op het veld stonden. Tevens Arie, Hennie en Master Steve die zeker als supporters veel van zich hebben laten horen en de groep hiermee goed hebben aangemoedigd. Last but not least collega coach Ad Dekker bedankt voor de gezellige en prettige samenwerking, het was een mooie week. Met een score van 5 medailles uit 10 deelnemers, waaronder alle 4 de selectie leden, kunnen we spreken van een erg goed resultaat.
Melanie Evers - Goud dames tot 65 kg
Kevin van Weert - Zilver heren boven 82 kg
Laetitia van Garderen - Brons dames tot 60 kg
Euclides Brito de Carvalho - Brons heren tot 70 kg
Martin van Straaten - Brons heren boven 82 kg
Iedereen gaat nu genieten van een welverdiende vakantie. In september zal er weer worden begonnen met de trainingen en o.a. de voorbereidingen op de EK te Cork (Ierland) in juni 2011.
Taekwon,
John van Dam
Bondscoach ITF Royal Dutch
Zie ook:
Fotogalerij WK 2010
Melanie Evers Wereldkampioen!!
WK 2010 Korea
Arie en Marcel in Korea
Terug home
